Last Ditch, de virale COVID-bewuste lesbische bar, sluit per direct. Een verhaal over online woede, de tol van viral gaan en het verlies van een veilige plek voor de LHBTQ+-gemeenschap.
Een paar maanden geleden was Last Ditch Bar and Arts Venue in Western Massachusetts nog een van de meest besproken bars van het internet. Nu sluit de zaak per direct de deuren. Hoe kon een kleine, COVID-bewuste lesbische bar zo'n enorme online storm ontketenen? En wat zegt dat over de manier waarop we vandaag met elkaar omgaan?
### Van lokaal icoon naar wereldwijd viraal
Last Ditch was altijd al meer dan een bar. Het was een ontmoetingsplek voor de LHBTQ+-gemeenschap, met een streng KN-95-maskerbeleid om kwetsbare bezoekers te beschermen. Toen de leiding besloot dat beleid te versoepelen, brak de hel los. Een artikel in The Boston Globe beschreef de commotie, en al snel ging het verhaal viral.
Online reacties waren heftig: van beschuldigingen van validisme tot regelrechte doodsbedreigingen. De leiding van de bar probeerde het tij te keren met excuses en publieke bijeenkomsten, maar tevergeefs. Het team viel uit elkaar.
### Waarom de sluiting niet definitief hoeft te zijn
Maandag kondigde Last Ditch op Instagram aan dat de bar per direct dichtgaat. Althans, de deuren sluiten voor het publiek. Er is sprake van een "zachte" sluiting: evenementen die al gepland stonden, gaan door. En belangrijker: de eigenaren hopen dat iemand anders het stokje overneemt.
> "We hebben ons leven op pauze gezet om netwerken van zorg, middelen en een thuisbasis voor organisatie op te bouwen. Het is tijd om het door te geven", schreef Last Ditch. "We hebben vanaf het begin gevochten om het team compleet te krijgen, en we hebben nog steeds geen bestuur of leiderschap om de overdracht naar een werknemerscoöperatie te beheren."
Zonder zo'n redder lijkt het einde echter nabij. De bar zoekt dringend mensen die willen instappen als mede-eigenaar of het bedrijf volledig willen overnemen.
### De prijs van viral gaan
Wat Last Ditch overkwam, is een extreem voorbeeld van de cancelcultuur. Het artikel in The Boston Globe bevatte sappige details die als parodie aanvoelden. Zoals de quote dat een van de eigenaren zich had ingeschreven voor een clownsschool. Dat soort feiten zorgde voor hilariteit en verontwaardiging tegelijk.
Maar achter alle ophef schuilt een pijnlijke realiteit: Last Ditch was een van de weinige lesbische bars in de Verenigde Staten. Het verlies ervan laat een gat achter in de LHBTQ+-gemeenschap. De bar bood een veilige plek waar mensen zichzelf konden zijn, zonder oordeel.
### Wat kunnen we hiervan leren?
De commotie rond Last Ditch is een les in hoe online discussies kunnen escaleren. Een kleine beleidswijziging werd een symbool in een grotere cultuuroorlog. De menselijke tol: een team dat opgebrand raakte, en een gemeenschap die een dierbare plek verliest.
Voor de LHBTQ+-gemeenschap is het verlies van een lesbische bar extra pijnlijk. In de VS zijn er nog maar zo'n 25 over. Elke sluiting voelt als een nederlaag.
Last Ditch hoopte een veilige haven te zijn. Of dat ooit nog lukt, hangt af van iemand met lef, tijd en geld. Tot die tijd resteert vooral de vraag: hoe voorkomen we dat online woede echte gemeenschappen verwoest?