Deze €4,50 gang-shooter op Steam gaat viraal: waarom iedereen erover praat

·
Luister naar dit artikel~5 min
Deze €4,50 gang-shooter op Steam gaat viraal: waarom iedereen erover praat

Een first-person shooter van €4,50 genaamd Hood Warfare 2 is in een week viraal gegaan op Steam. Het spel, gemaakt door een anoniem team, trekt duizenden spelers maar ook kritiek vanwege stereotypering van de zwarte gemeenschap in Chicago.

### Van bijna niemand naar duizenden spelers Stel je voor: een first-person shooter van slechts €4,50 die binnen een week uit het niets een van de meest besproken games op Steam wordt. Dat overkwam Hood Warfare 2. Gemaakt door een anoniem team genaamd TrapStar Games, is het een gang-themed multiplayer game die lijkt op Call of Duty, maar zich afspeelt in de straten van Chicago. Het spel heeft killstreaks, waaronder een 'drive by' en een 'snitch' (hun versie van de UAV-drone). Volgens SteamDB piekte het spel op 8 oktober, de releasedag, met ongeveer 53 gelijktijdige spelers. Daarna steeg het aantal gestaag en op 12 oktober waren er meer dan 11.700 spelers online. Op het moment van schrijven staat de all-time piek op 15.258. Dat is misschien bescheiden naar Steam-maatstaven, maar toch goed voor een 1.151e plaats aller tijden. Met zo'n 4.000 huidige spelers staat het op de 239e plek. Als de gegevens van Gamalytic kloppen, heeft Hood Warfare 2 zo'n €1,1 miljoen omgezet en 219.000 exemplaren verkocht. ### Een sequel die plotseling aanslaat Zoals de titel al verklapt, is dit een vervolg. TrapStar bracht in 2023 het eerste deel uit, Hood Warfare, dat zich afspeelt in Detroit. Dat spel trok weinig aandacht, met een piek van slechts 68 spelers. Hood Warfare 2 daarentegen werd een hit dankzij een stortvloed aan content creators en streamers die de overdreven stereotypering van de zwarte Amerikaanse gangcultuur vermakelijk vonden. Toch gaat een groot deel van de online discussie over de manier waarop Chicago en de zwarte gemeenschap worden neergezet. Critici stellen dat het spel een langlopend narratief versterkt dat door rechtse media en influencers wordt verspreid: dat Chicago een van de gevaarlijkste steden van het land is. De cijfers vertellen een ander verhaal. Ondanks dat het de op twee na grootste stad van de VS is, staat Chicago buiten de top 10 van gevaarlijkste steden, volgens U.S. News & World Report. Anderen merken op dat de trailer van het spel vrijwel geen echt Chicago-slang gebruikt. ### De opkomst van 'gang war explainer'-kanalen De populariteit van dit soort stereotypen valt samen met de opkomst van YouTube-kanalen die 'gang war explainers' worden genoemd, zoals TrapLoreRoss. Deze kanalen ontleden echte lokale conflicten voor een publiek van buitenstaanders en maken van figuren als King Von en Chief Keef, en van de O-Block-buurt rond Parkway Gardens, een soort online lore. Op TikTok vind je talloze video's van creators die naar de buurt rond 63rd Street en King Drive reizen. Op sociale media wordt druk gespeculeerd over Hood Warfare 2. Beschuldigingen van AI 'vibe coding', astroturfing en zelfs beweringen dat het een 'CIA psyop' zou zijn, vliegen je om de oren. Verdedigers van het spel doen de kritiek af als onzin: games zoals deze zijn niet bedoeld om serieus te nemen. ### Wat spelers ervan vinden Het spel heeft een 'Very Positive' beoordeling op Steam, en veel reviews spelen in op de stereotypen waar critici bezwaar tegen maken. Een reviewer schreef: "Ik voelde de opwinding als een blanke man die zich voordoet als een Afrikaans-Amerikaanse gangbanger." Een ander noemde het "Counter-Strike meets Boyz n da Hood", verwijzend naar de film van John Singleton uit 1991, die algemeen wordt gezien als een kritiek op de krachten die jonge zwarte mannen fataal worden. De groeiende populariteit is deels te danken aan de enthousiaste omarming door content creators en livestreamers. Gameplay-video's verspreiden zich snel over YouTube en Twitch. Sommige thumbnails zijn... > "Ik kan niet geloven dat dit echt is. Het voelt als een slechte droom." – een Twitter-gebruiker ### Waarom dit ertoe doet Hood Warfare 2 roept vragen op over de dunne lijn tussen satire en stereotypering. Het spel is misschien goedkoop, maar de impact is dat niet. Voor professionals in medi monitoring is het een interessant geval: hoe snel kan een klein, anoniem spel een groot publiek bereiken? En welke verantwoordelijkheid hebben platforms en creators als het gaat om het verspreiden van stereotypes? Wat denk jij? Laat het weten in de reacties.